120. Let’s Go Murphys!

.

Op zondag 5/2 gingen AJ en ik naar het Klokgebouw in Eindhoven voor het maanden geleden al geregelde concert van de Dropkick Murphys. Al in september waren de kaarten besteld, en het duurde en het duurde maar. Maar eindelijk was het februari.

Het was barkoud en zoals gebruikelijk stort de NS dan in elkaar. Maar wonder boven wonder  reden zowaar treinen naar Eindhoven dus up up and away to the Beukenlaan.

In het Klokgebouw hadden ze kluisjes. Dat was een mooi, konden we alle winterzooi in kwijt.

You can take my urn to Fenway spread my ashes all about

Het was voor ons de eerste keer in het Klokgebouw. Mooie zaal, en nog duidelijk te zien dat het een oude fabriek is geweest. Er werd ooit bakeliet gemaakt, wist mijn mede concertganger te melden.

De begeleiding van de Murphys stond vooraf echt ouderwets de instrumenten van de band te stemmen. In de zaal stikte het van Ierse petjes en Schotse Kilts. Veel Bostonians en zowaar een Yankeesfan. Zeker verdwaald!

De Dropkick Murphys begonnen op de verwachte aanvangstijd. Compleet met doedelzak en banjo gingen ze van start. Het openingsnummer was een mooi Iers wijsje dat werd gevolgd door feestnummer nummer 1: The Irish Rover. Leuk gedaan, de versie van the Pogues vind ik toch beter.

De Dropkicks Murphys kregen het die avond niet voor niets, voor het winnen van de zaal moest gewerkt worden! Wel een verademing, alleen een band en spelen maar. Geen videoscherm, geen vuur en geen special effects. Gewoon spelen en knallen.

I play in a band
We're the best in the land

Na een klein half uur en het nummer Going out in style was de strijd gewonnen!  In rap tempo, zonder lange pauzes werden de nummers op het publiek losgelaten. Van Johnny I hardly knew ya tot Flannigan’s Ball etc.

Na een uur namen de mannen gas terug en gingen op barkrukken zitten voor een paar semi akoestische nummers. Hier kwamen het nummers Take 'Em Down en 1953 goed tot zijn recht.
Daarna was het weer beuken met de State of Massachusetts en Shipping up to Boston.

Maar niet al mijn favorieten werden gespeeld. Deze avond was er geen ruimte voor Forever en vooral Tessie. De Red Sox hymne was toch wel een beetje de reden waarom we ooit fan werden. Maar geen geklaag.Volgende keer beter.

Bij de afsluiter Kiss me, I’m Shitfaced mochten de dames op het podium. Leuk gezicht en het oogde heel ongedwongen. Het was een mooi einde van een goed concert!

Naar huis reden de treinen ook. Nog even in Den Bosch CS een frietje gehaald en toen was het weer voorbij.

I'm a sailor peg
And I lost my leg

In september het nieuwe album en dan hopen dat de Murphys weer de plas over komen.

foto's by mij en Appeltje

119: Tebowing is het nieuwe planking

.

Het is nog niet echt een officieel woord, maar it’s close: “Tebowing”.
Het betekent zoveel als 'op één knie vallen en bidden, ook al doet je omgeving iets compleet anders'.
De “bedenker” van het tebowing is de quarterback van de Denver Broncos: Tim Tebow.

Tebow is een American footballer en bovendien heel erg "gristen". Voor iedere wedstrijd sluit hij zich af voor een stampvol stadion en gaat in zijn karakteristieke houding in gebed en met succes. De Broncos kwamen namelijk heel ver dit jaar, maar spelen net niet om de superbowl.

Maar het Tebowen is aangeslagen. Ik tebow, jij tebowt en iedereen is aan het tebowen en vooral iedereen tebowt overal. Kijk maar eens op http://tebowing.com

Tebowing is daarmee het nieuwe planking geworden.

118. Shut the FARC up!

. 

Ons Columbiaanse exportproduct, Tanja Nijmeijer, laat weer eens van haar horen.

Ze heeft dit keer een heuse kerstboodschap voor ons.

Tanja Nijmeijer, die met die Peruaanse muts, die tot over haar oren in de Farc(ensshit) zit 

Vanavond geeft ze een “interview” dat bij Nieuwsuur te zien. Hier alvast de teaser.

Ze praat inmiddels wel met een raar accentje. Tanja wenst ons een knallend uiteinde van 2011. Doet ze namelijk zelf ook, want ” Als je hier in de jungle zit en je hoort continu bombardementen en je hoort continu geweren; de enige reactie die je als guerrillera hebt, is schieten"
Ze blijft dus bij de FRAC en viert dit jaar weer kerst in het Junglebook van Colombia.

En dus weer geen hoofdrol in Spoorloos, Vermist of het Familiediner voor haar.

Fijne kerst, Tanja en pas op met vuurwerk!

.

117. What would Reacher do?

.

Ik lees momenteel weer een boek van Lee Child. De boeken van Child gaan over de held Jack (None) Reacher (geboren in 1960). Jack Reacher wint altijd. De boeken van Lee Child zijn de Bouquetreeks voor mannen.

Reacher is een ex-militair die een zwervend bestaan leidt in Amerika. Hij heeft geen vaste woonplaats en heeft nauwelijks bagage. Zijn enige is bagage is zijn tandenborstel. Als hij nieuwe kleren koopt, altijd goedkope confectiekleding, gooit hij de vuile oude kleren weg.

Reacher is de kruising tussen the A-team, MacGyver, James Bond en John Rambo.
De Lone Wolf die iedereen helpt bij onrecht. Soms is hij onderdeel van het onrecht, soms roepen ze zijn hulp in. Jack heeft talloze eigenschappen die een held een held maken. Maar de leukste vind ik dat hij altijd weet hoe laat het is. Ik moet altijd dan denken aan Crocodile Dundee.

Reacher heeft ook geen mobiele telefoon. Dat is dan de enige vergelijking met Johan Cruijff. En hij is niet zo goed op internet. Maar hoewel Reacher zelf niet goed om kan gaan met computers, heeft hij inmiddels wel een eigen Facebook pagina.

Er zijn 15 boeken van Reacher verschenen. De meesten hebben een andere titel dan de vertaalde titel in het Nederlands.
Killing Floor (1997) ("Jachtveld")
Die Trying (1998) ("Lokaas")
Tripwire (1999) ("Tegendraads")
Running Blind (VS) / The Visitor (GB) (2000) ("De Bezoeker")
Echo Burning (2001) ("Brandpunt")
Without Fail (2002) ("Buitenwacht")
Persuader (2003) ("Spervuur")
The Enemy (2004) ("De Vijand")
One Shot (2005) ("Voltreffer")
The Hard Way (2006) ("Bloedgeld")
Bad Luck and Trouble (2007) ("De Rekening")
Nothing To Lose (2008) ("Niets te verliezen")
Gone Tomorrow (2009) ("Sluipschutter")
61 Hours (2010) ("61 uur")
Worth Dying For (2010) ("Tegenspel")
The Affair (2011) ("De Affaire")
Bron: wikipedia

Via deze link staat per boek hoe zwaar ze zijn en hoeveel doden erin vallen.
En onze held JR heeft veel minder kills dan die andere JR.

Reacher is trouwens ontstaan in de supermarkt. Lee ging tijdens het schrijven van zijn eerste boek boodschappen doen, toen hij iemand hielp om iets van een bovenste plan te pakken. Zijn vrouw zei toen dat als het schrijven niet lukte hij altijd nog aanreiker (reacher) in een supermarkt kon worden.

De boeken van Lee Child zijn uitermate geschikt om verfilmd te worden, maar dat is tot op heden nog nooit gebeurd.
Maar er is jaren gespeculeerd wie Jack Reacher zou moeten spelen als er een film van zijn avonturen zou worden gemaakt. Vele namen zongen de afgelopen jaren rond. Wie zou het kunnen, willen en vooral mogen? Lee Child heeft zelf ooit aangegeven dat hij het liefst een “volslagen onbekende” als Jack Reacher zou zien spelen.

Daarna heeft Child ooit eens gezegd dat Daniel Craig, Clive Owen of Jason Statham een goede keuze zouden zijn.
Maar zijn absolute voorkeur ging uit naar Viggo Mortensen. Hierbij dacht Lee Child aan die ene scène uit de eerste Lord Of The Rings. “Als Frodo en zijn reisgezelschap in een rumoerige herberg terechtkomen, zit er één man onverstoorbaar in een hoek van de ruimte. Dát is Jack Reacher.”

Maar Bond, King Arthur, Aragorn of Frank “Transporter” Martin werden allemaal niet Jack Reacher. Het werd Ethan Hunt!
Want we hebben een winnaar: Jack Reacher gaat gespeeld worden door …….
Tom “Talk to me Goose” Cruise. En het verhaal dat verfilmd wordt is One Shot (Nederlandse titel: Voltreffer). Net het beste boek overigens.

De keuze voor Tom (spring-op-de-bank-bij-Oprah) Cruise is in meerdere opzichten opmerkelijk.

Want Jack Reacher heeft een lengte van 1 meter 95 en weegt ongeveer 125 kilo. Tom “Show me the Money” Cruise meet slechts 1,70 meter.

En Tom is dus ook geen onbekende.

Tenslotte is Tom Cruise lid van de Scientology-kerk terwijl Reacher een hekel heeft aan religieuze zaken."Reacher had een hekel aan Alaska Airlines. Die serveerden Bijbelspreuken bij hun maaltijden. Dat bedierf zijn eetlust.”

Daarom dringen de Reacher-fans aan op een boycot van de film aan.

En terecht! Kijk maar eens naar dit filmpje bij Oprah.
Einde discussie, Tom Cruise mag géén Reacher worden. Wie dan wel?

Inderdaad een “Volslagen onbekende” graag.

Hij wordt al genoemd en is al gevraagd …
.

116. Vrouwen op de bouwplaats

.

Vrouwen willen vrouwelijker op de bouwplaats verschijnen (AD.nl 01-12-2011). Met roze helmen en pumps met stalen neuzen.

Op de site van Women Works kan je allerlei zaken voor de echte vrouwvakker kopen als vlamvertragende BH’s, roze stofjassen en roze gehoorbeschermers.

Maar dames, missen we niet de lasbestendige oogschaduw, de roze stofkapjes en de light gevulde koeken.



Klik op de foto om atikel te lezen

Maar geen grappen over dit onderwerp, het is 2011, nou goed eentje dan …

Een vrouwelijke bouwvakker zit spijkers in een houtenvloer te slaan, maar iedere keer gooit zij er eentje weg en de andere slaat ze in de vloer.
De uitvoerster ziet haar dit doen en tikt de bouwvakster op haar schouder en zegt waarom gooi jij iedere keer een spijker weg.
Nou zegt zij, die koppen zitten aan de verkeerde kant.
Zegt de uitvoerster dan gooi je ze toch niet weg dan gebruik je ze toch voor het plafond.

115. WTF draagt Sarah Lund?

.

Onlangs The Killing II gekeken. Geweldige serie! Sarah Lund flikte het hem weer!
Nu is het wachten op deel III in 2012.

The Killing is een heel goede Deense thrillerserie. De originele naam is Forbrydelsen.
Forbrydelse betekent misdaad in het Deens. De Duitse versie heette Das Verbrechen.

Waarom in Nederland niet voor de titel De Misdaad / Het Misdrijf is gekozen maar voor het overnemen van de Engelse, weet ik niet. Zal wel beter verkopen. In de serie zelf wordt Deens gesproken, dat is overigens een kwartiertje wennen en dan heb je er geen erg meer in.

Hoofdpersoon in beide series is Sarah Lund, een contactgestoorde rechercheur die de moord op Nanna Birk Larsen en Anna Dragholm onderzoekt.
In beide series zitten meerdere verhaallijnen die soms bij elkaar komen en soms ook niet.
De truc is dat de kijker natuurlijk niet weet wie wat gedaan heeft én wie wie kent.

Gelukkig speelt Jeroen Krabbé niet mee. Het Fugitive-scenario is dus niet van toepassing: anders was na de eerste aflevering al bekend wie de moord gepleegd had.

Naast de spannende verhaallijn valt op hoe goed er geacteerd wordt. Daarbij is er duidelijk niet gecast op mooie acteurs, een verademing met betrekking tot veel Amerikaanse misdaadseries. Daar lost het veel te lekkere wijf samen met de te mooie six-pack altijd de moord op.

Nee, dan mevrouw Lund: zij draagt de trui uit de Mart Smeets-collectie, kan geen relatie aangaan laat staan er een behouden, heeft continu ruzie met haar moeder en vindt haar werk belangrijker dan haar kind. Elke vorm van sociaal aangepast gedrag is haar vreemd, op het pseudo-autistische af.

Het maakt haar wel geloofwaardig en de serie leuk om naar te kijken. Daarbij zijn de special effects ook nog eens minimaal: Lund springt niet van daken, schiet niet met scherp en zijn er ook geen achtervolgings scenes in snelle auto’s.

Sarah Lund wordt gespeeld door Sofie Gråbøl. Ze is een dochter van een architectenechtpaar. Gråbøl was jaren getrouwd maar nu net als Lund sinds 2006 vrijgezel.
In 2007 begon Forbrydelsen dus ze was redelijk voorbereid op haar rol.

Naast haar karakter is Sarah Lund zoals gezegd vooral bekend van haar Mart Smeets truien. In serie draagt Lund vaak een wollen IJslandse trui. Deze 'Islændersweater' werd speciaal voor Sofie Gråbøls personage Sarah Lund gemaakt door de modeontwerpster Guðrun Rogvadottir op de Faeröer Eilanden.

Maar De Mart draagt vooral Noorse truien. WTF? Ze zien er volgens mij het zelfde uit.
Wat is nu weer het verschil tussen IJslandse en Noorse truien?

 

"Het kenmerk van een IJslandse trui is niet alleen dat die gemaakt is van wol van het IJslandse schaap (met echte IJslandse Lopi), maar inderdaad ook die ronde pas, met minderingen in het kleurenpatroon, waardoor je dat typische radiaire patroon krijgt: naar de hals taps toelopend.

Alleen de pas en de polsen hebben bij de klassieke IJslandse truien een kleurenpatroontje.
De truien worden op rondbreinaalden én in het rond gebreid."

Het zal allemaal wel! Oordeel zelf:
Noorse Trui
IJslandse Trui

Tenslotte gewoon de tip om de serie Forbrydelsen te kijken! Het is geen snelle Bones of CSI maar een goed gespeelde en zeer spannende serie met gewone mensen. En daarbij zit er geweldige muziek in van.
Dus zoals Nico Dijkshoorn zegt: Kijkon!

nb: met dank aan @janneke_nu voor het doorspitten van alle breisites en aanverwante sites over Scandinavische truien J

.

114. He Gert Jan, hoe was je carrière?

.
Iedere avond komt Gert Jan Pasveer wel een keer langs op de TV. Wie?
Gert Jan Pasveer! Onthou die naam.

Hier is ie, de Bond-collectie
Gert jan speelt namelijk in heel veel reclamefilmpjes. Eerst koopt ie een verkeerd mobieltje, dan blaast hij, tot tranen geroerd, op bierflessen en dan schreeuwt hij naar zijn zoontje op het voetbalveld.
Wie hij is?
Hij is the Man with Talent: Jos “Hoe was je week” Rokkie.

And the Oscar goes to ….
Gert Jan speelt in reclames van de Bol.com (De Bond-collectie), BCC ("Hoe klinken ze met Jazz?"), Marktplaats en Sire.

Gert Jan is een acteur naar mijn hart. Hij heeft zijn kerncompetenties op internet staan. Hij is: regisseerbaar, allround, heeft een flexible mimiek en beheerst vloeiend Nederlands, Vlaams, Duits en Engels.

Daarnaast is Gert Jan een professioneel saxofonist: Filmpje

Those were the days my friends
Ik heb geen idee of Gert een aardige man is, maar leuke reclames maken, kan ie wel!

En als hij later oud en voldaan in het Rosa Spier Huis zit kan ie met Albert Heijn manager Harry Piekema mooie anekdotes ophalen!
Dat het voor de crisis goed reclamefilmpjes maken was!

.